Categories
Documents

24 de novembre de 1209

Agnès de Montpeller, vídua de Ramon Roger Trencavell, cedeix tots els seus drets a Simó de Montfort

El 10 de novembre de 1209 el jove vescomte Trencavell va morir de dissenteria a la seva presó de Carcassona. Simó de Montfort va fer exposar de seguida les seves despulles perquè el poble de Carcassona li poguès donar el darrer adéu i li va fer retre tots els honors, malgrat els rumors diguessin que havia estat el propi Montfort qui l’havia fet assasinar.

No hi ha cap dubte tanmateix que Simó de Montfort tenia pressa per a ser reconegut el nou senyor de Carcassona, ja que pocs dies després es trobava a Montpeller per a pactar la signatura d’aquest document amb la vídua de Ramon Roger.

Aquí Agnès de Montpeller abandona als drets que tenia sobre els castells de Pasenàs i Torbas (la seva dot) i sobre les terres del seu difunt marit. A canvi d’aquesta renúncia, que afecta també als seus hereus, Montfort li assegura una pensió anual de 3000 sous melgorians (pagables en 3 terminis: Nadal, Pentecosta i Sant Miquel). Simó de Montfort es compromet també a retornar-li els 25 000 sous melgorians del valor de la seva dot en quatre terminis.


I. In nomine Domini. Ego Simon comes, Licestrie & Montisfortis dominus atque divina miseratione vicecomes Biterrensis & Carcassone, cum hac carta recognosco, quod Raimundus Rotgerii, quondam vicecomes Biterrensis, laudavit & concessit tibi, domine Agneti uxori sue, in donationem propter nuptias castrum de Pedenatio & castrum de Torves, cum eorum pertinentiis. Unde ego comes predictus, viso & diligenter inspecto & credito instrumento dotali, habito consilio Raimundi cellararii Cisterciencis & P[etri] de Monteacuto magistri Milicie & baronum meorum, promitto & convenio pro me & pro quolibet successore meo tibi domine Agneti stipulanti, quod singulis annis toto tempore vite tue dabo tibi vel omni homini pro utilitate tua petenti, pro sponsalicio tuo seu donatione propter nuptias tibi facta, tria milia solidorum melgoriensium per tres terminos anni, scilicet in proxinto festo natalis Domini M sol. melg. & in sequenti festo Penthecosten alios M sol. & in sequenti festo sancti Micahelis M sol. melg. Et sic de anno in annum quamdiu vixeris singulis annis ad dictos terminos dabo tibi, ut dictum est, MMM sol. melgor. vel argentum ad rationem marche argenti fini L solidos, si tempore solutionis hec moneta Melgoriensis fuerit habatuda seu deteriorata, & predicta omnia me observaturum & conpleturum super sancta IIII Dei Evangelia me jurasse profiteor. De predictis omnibus conplendis mandato meo se fidejussores & debitores constituerunt, tactis corporaliter sacrosanctis IIII Dei Evangeliis, Aimericus de Narbona, Guido marrescalcus, Petrus de Richeborc, Simon de Passi, Rotbertus de Passi. Preterea ego comes predictus volo & rogo dominum Milonem, Apostolice Sedis legatus & dominum Narbonensem archiepiscopum & dominos Biterrensem & Agathensem episcopos, ut ad majorem firmitatem hanc cartam confirment & sigillis suis corroborent. Et si predicta MMM solid., ut superius promisi, ad predictos terminos singulis annis tibi vel omni homini pro utilitate tua petenti non dedero seu conplevero, per censuram ecclesiasticam & per interdictum terre mee ad conplendum plenarie me conpellant. Et ad majorem cautelam hanc cartam sigillo meo confirmare precipio. — Et ideo ego Agnes jamdicta dono, cedo, solvo & in perpetuum derelinquo, vobis domino comiti predicto & successoribus vestris, quicquid juris habeo vel habere debeo in predictis castris seu in tota terra quondam vicecomitis mariti mei, ratione sponsalitii seu donationis propter nuptias. Et pro his tribus mille solidis michi annuatim, ut dictum est, persolvendis de donatione mea propter nuptias sum contenta, promittens vobis firmiter per stipulationem, quod contra hanc donationem, solucionem & cessionem nunquam veniam vel venire faciam aliquo jure scripto vel non scripto, divino vel humano, quibus omnibus ex certa sciencia renuncio, & sic me observaturam super sancta IIII Dei Evangelia jurasse profiteor. Preterea ego Agnes jamdicta volo & rogo dominum Milonem, Apostolice sedis legatum & dominum Narbonensem archiepiscopurn & dominos Biterrensem & Agathensem episcopos, ut ad majorem firmitatem hanc cartam sigillis suis confirment & corroborem. Et si forte ego vel aliquis per me contra hanc donationem & cessionem venerit, me per censuram ecclesiasticam sic tenere prout promisi conpellant, subiciendo personam meam excommunicationi, & hanc cartam sigillo meo confirmo. Item ego Agnes predicta quicquid in castris predictis & in tota terra vicecomitis mariti mei quocumque jure vel quocumque modo habebam vel habere debebam, tibi domino comiti predicto plenarie & integre derelinquo. Actum est hoc & laudatum a domino predicto comite apud Montempessulanum, in domo militie Templi, ante portam ecclesie ipsius domus, anno ab Incarnatione Domini millesimo ducentesimo nono, octavo kal. decembris, in presentia & testimonio domini Raimundi Agathensis episcopi, B. de Morezeno, P. de Crispiano, G. de Anatolio, P. de Cabrespina preceptoris domus milicie de Montepessulano, B. Agulloni, R. fratris ejus, Guiraldi de Cabreria, Bertrandi Gaucelmi, Johannis scriptoris, Ricardi de Cornualla, B. de Druas, Poncii de lxindrio sacerdotis, Clarini sacerdotis, Roardi vicecomitis de Ungia & aliorum multorum. Ego Raimundus de Portu, publicus Montispessulani notarius, mandato domini predicti comitis & domine Agnetis scripsi hec.

II. In nomine Domini. Ego Simon comes Licestrie & Montisfortis dominus, &c. viso & diligenter inspecto & credito instrumento dotali, habito consilio R. cellerarii Cisterciensis & P. de Monteacuto magistri Militie & baronum meorum, promitto & convenio pro me & pro quolibet successore meo, tibi domine Agneti, uxori Raimundi Rogerii quondam vicecomitis Biterrensis, quod de XXVm sol. melgor. dotis tue, persolvam tibi vel certo nuncio tuo in proximo festo sancti Andree VIm sol. melgor. & in sequenti carnisprivio alios VIm sol. melgor. & in sequenti festo sancti Michaelis alios VIm sol. melgor. & residuos VIm in sequenti festo omnium Sanctorum, vel argentum ad rationem marche argenti fini L sol., &c. Ideoque ego jamdicta Agnes dono, solvo, cedo & in perpetuum derelinquo vobis domino comiti supradicto & successoribus vestris, quicquid juris habeo vel habere debeo in castro de Pedenacio & in castro de Torves seu in tota terra quondam vicecomitis Biterrensis, ratione dotis seu donationis, &c. Actum est hoc & laudatum a domino predicto comite apud Montempessulanum, in domo militie Templi, ante portam ecclesie ipsius domus, anno ab Incarnatione Domini MCCIX, VIII kal. decembris, in presentia & testimonio domini R. Agatensis episcopi, B. de Morezeno, &c.1DEVIC, Cl.; VAISSETE, J.: Histoire générale de Languedoc. Tolosa: Privat. 1879. Vol. VIII, 579, doc. XCIV

Categories
Documents

11-12 de novembre de 1209

Dues cartes d’Innocenci III a Simó de Montfort on el ratifica en la seva investidura i el felicita per les seves accions

 


(1)  Habuisse bajulos Dominici verbi fidem ad sinapis evangelicæ quantitatem felix tuæ translatio promotionis ostendit, dum nominationis tuæ non solum sed et denominationis vocabula bonis interpretatus operibus, in auditu auris obedisti secundum nomen tuum in locum peregrinationis exire, ac sicut mons infirmas partes Ecclesiæ muniturus, ad verbum prædicatorum fidelium es translatus, ut tuæ denominationis deludendo vocabulis in bello Domini fortis esses, pugnandoque cum ministris antiqui serpentis, atrum hæreticorum atrium a forti dudum custoditum armato fortior superveniens de ipsius crueres potestate  et non solum ejus spolia distribueres, verum etiam arma in quibus confidebat auferres. Hujus itaque considerationis obtentu, cum in manibus tuis et aliorum fortium quos in sanctum exercitum, congregatos zelos Domini contra fidei subversores armavit nec non etiam legatorum nostrorum Carcassonensem et Biterrensem civiates ac alias hæreticorum terras mirabiliter Altissimus tradidisset, principes ejusdem exercitus cum præfatorum legatorum consilio tuo ipsas regimini commiserunt, sperantes in Domino quod per providentiam tuam omnis ab ea debeat hæreticæ pravitatis eliminari spurcitia et ibidem salubriter reformari puritatis catholicæ disciplina. Nos igitur quod ab ipsis pie ac provide factum est ratum et gratum habentes, civitates et terras ipsas, sicut tibi sunt ad divinæ majestatis honorem pro tutela pacis et fidei defensione concessæ, tibi et hæredibus tuis in fide catholica et devotione sedis apostolicæ permanentibus auctoritate apostolica confirmamus et præsentis scripti patrocinio communimus principalium dominorum et aliorum etiam, si quibus forte competit, jure salvo, exceptis prorsus hæreticis, fautoribus, credentibus, defensoribus et receptatoribus corumdem: in quos etiam secundum sacræ legis censuram auctoritatis est aculeus dirigendus cum facientes et consentientes pari pœna camonica provisio persequatur. Ad indicium autem quod terras ipsas in devotione apostoticæ sedis et sancta religione conservare disponas, tres denarios statuisti per singulas domos ejus annualiter Ecclesiæ Romanæ solvendos, et illorum pravam consuetudinem, qui secundum partium finitimarum abusum decimas et primitias ecclesiasticas hæreditario jure, imo injuria sibi vendicant, abolere, ipsas juxta legitimas sanctiones ad Ecclesias revocando. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostræ confirmationis, etc, usque incursurum.

Datum Laterani, II Idus Novembris, pontificatus nostri anno duodecimo.1MIGNE, J. P.: Patrologie latine. 1844. Vol. 216, 151-152, doc. CXXII


(2)  Nuntios et apices tuos paterna benignilate recepimus, et suggesta per ipsos intelleximus diligenter, omnipolenti Deo laudes et gratias referentes de iis quæ contra pestilentissimos hostes suos per te simul et alios ad hoc opus orthodoxæ fidei zelo succensos misericorditer est et mirabiliter operatus. Illud autem auditui nostro dedit gaudium et lætitiam quod terris hæreticorum contagione purgatis consilium Altissimi te præfecit, quod speremus in Domino quod per prudentiam tuam in his quaæ gesta sunt et gerenda Ecclesia sua sit multipliciter profectura. Quapropter petitiones tuas nobis oblatas, in quantum honesias potuit graliæ præstare favorem, gratanter admisimas, terras ipsas tibi ac hæredibus tuis, prout expedire cognovimus, confirmantes, et litteras ad nonnullas provincias et potentes viros ac nobiles mulieres pro tuo succursu, cuin allis quoque litteris ad idem negotium facientibus, concedentes, charissimos in Christo filios nostros Ottonem Romanorum imperatorem, Aragonum ac Castellæ reges illustres ad hoc satis affectuose per speciales litteras exhortando. Et fortassis amplius fecissemus, nisi propter necessitatem urgentissimam terræ sanctæ per magnos et speciales nuntios ad nos inde transmissos pro succursu ejus paulo ante destinassemus litteras generales, quarum procol dubio impediremus effectum, si et alias pro re hac e vestigio mitteremus, cum jam ii, quorum aninmæ inter ejusdein terræ pene penitus deficientes ærumnas, in sola post Deum auxilii quod hinc vadat exspectatione respirant, nobis graviter sunt conquesti quod ex indulgentia quam concessimus hæreticorum expugnatoribus, succursus prædictæ terræ periculose fuerit impeditus. Monemus ergo strenuitatem tuam et exhortamur attentius, in remissionem tibi peccaminum injungentes quatenus attendendo prudenter quod non minor est virtus quam quærere parta tueri, hoc quod Ecclesiæ Dei tuis et aliorum est laboribus acquisitum, a cunctis expiatum perversitatibus expeditum, in sancta religione studeas conservare, ac taliter juxta mandatum legatorum nostrorum ad exstirpandas reliquias hæreticæxx pravitatis intendere quod gratiam divinam et mostram inde possis nberius promereri, sciturus pro certo quod Iree agens, in quibus illud duveris requirendum, consilium a nobis recipies et auxilium opportunum.

Datum Laterani, II Idus Novembris, pontificatus nostri anno duodecimo.2MIGNE, J. P.: Patrologie latine. 1844. Vol. 216, 152-153, doc. CXXIII  

Categories
Documents

13 de novembre de 1209

Carta d’Innocenci III als croats per animar-los a romandre al costat de Simó de Montfort

Entre l’11 i el 13 de novembre de 1209 la cancelleria pontifical va emetre una sèrie de cartes referents a la croada albigesa. Durant l’hivern les operacions bèl·liques s’interrompien i era capdalt mantenir-se forts davant qualsevol intent previsible dels indígenes de recuperar les seves places. D’aquesta manera el papa mantenia també viva la crida contra l’heretgia albigesa i en recordava els seus valors.1Roquebert, M.: L’épopée cathare: I- L’invasion (1198.1212). Tolosa de Llenguadoc: Perrin, 2001. p. 470

Així doncs, Innocenci III va esciure als prelats del Llenguadoc i la Provença, als bisbes de Lió i Besançon, als cònsuls d’algunes ciutats (Arle, Montpeller, Nimes…) i a tres sobirans: Otó IV del Sacre Imperi, Pere d’Aragó i a Alfons VIII de Castella. També va escriure un parell de missives a Simó de Montfort i una als croats, la qual es reprodueix a continuació.

Aquí Innocenci III exhorta als croats a romandre al costat de Montfort per a perseverar en la defensar de la terra conquerida fins a l’arribada de nous reforços que promet per la Pasqua.2POTTHAST, A.: Regesta Pontificorum romanorum. Berlín, 1874. p. 332, doc. 3838


Devotionem vestram dignis in Domino laudibus commendamus quod orthodoxæ fidei zelo succensi, contra nostræ fidei subversores tam pie quam strenue certavistis, ac recepto mirabili de ipsorum contritione triumpho, terraque dudum a præambulis Antichristi possessa ad fidem Jesu Christi redacta, in defensionem ipsius cum dilecto filio nobili viro Simone de Monteforti, cujus est commissa regimini, remansistis, attendendo prudenter quod non minor est virtus quam quærere parta tueri. Quia igitur finis, non pugna coronat, nobilitatem vestram rogamus attentius et monemus, in remissionent vobis peccaminum injungentes quatenus laudabile propositum vestrum laudabiliori studente perseverantia coronare, ad protegendum eamdem terram præfato nobiti viriliter assistatis, expensis contenti a proximo Pascha deinceps, donec novum auxilium, quod multipliciter procuramus vobis et ei, dante Domino, transmitiatur.

Datum Laterani, Idibus Novembris, pontificatus nostri anno duodecimo.3MIGNE, J. P.: Patrologie latine. 1844. Vol. 216, 156, doc. CXXIX

 

Categories
Documents

Agost de 1209

Informe dels legats al Papa sobre les operacions de la croada

Arnau Amalric i Miló escriuen a Innocenci III per informar-lo del desenvolupament de la croada. Els legats expliquen el saqueig i destrucció de Besiers, ocorregut el dia de Santa Magdalena (el 22 de juliol) i la caiguda de Carcassona.

Després de l’exemple de Besiers més de cent burgs i castells havien quedat abandonats davant la possible arribada de l’host de croats.

Els legats també informen al Papa que després de la caiguda de carcassona Simó de Montfort havia estat escollit cap militar de la croada i exposen les mesures financeres que aquest havia decidit. Calia assegurar l’ingrés integral dels impostos de les esglésies del país conquerit i s’havien aprovat les ordres següents:

1- El cobrament d’un cens anual de 3 diners per foc.

2- Instauració d’unes multes que afecten a tots aquells que han estat excomunicats pel crim d’heretgia i que transcorreguts quaranta dies no hagin demanat reconciliar-se amb l’Església. En aquest cas el preu a pagar seran 100 sous els cavallers, 50 sous els burgesos i 20 sous el poble menut.

3- Simó de Montfort es compromet ell mateix a pagar un cens anual a la Santa Seu en reconeixement del dret de propietat de l’Església romana.

Finalment a la carta s’avisa al Papa que la major part de l’exèrcit croat s’havia retirat un cop acomplida la quarentena de servei, tot i que en lloa la feina feta; segons els legats en dos mesos aquest exèrcit havia aconseguit el que podria haver trigat dos o tres anys en assolir. De bones a primeres la retirada de bona part de la tropa no era una bona notícia, per això els legats no dubten en enaltir el poder militar que encara té Montfort, destacat guerrer de moltes campanyes, que queda assegurat pel gran nombre d’homes valents que han decidit romandre al seu costat.

Malgrat tot, Simó de Montfort es trobava en una situació molt delicada, gairebé sol en una terra conquerida que ni de bon tros estava pacificada. Sembla que els legats volen mantenir la moral i la bona impressió davant del Papa. Al cap i a la fi, els dos primers mesos de campanya havien estat un passeig triomfal dels croats.

Simó de Montfort també escriurà una carta al papa on es presenta com a nou cap de la croada i dóna, a grans trets, la mateixa informació que aquest informe dels legats.


Sanctissimo Patri et domino INMOCENTIO Dei gratia summo pontifici, frater ARNALDUS dictus abbas Cistercii, et MILO humilis servus ejus, tam debitum quam devotum voluntariæ servitutis obsequium.

Benedictus omnipotens Dominus qui cum sit magnus in magnis, mirabilia gloriosius operatus in minimis, prosperum fecit verbum quod egressum est de ore vestro contra fidei subversores, qui peccatis exigentibus nimium pullularant in provincia Narbonensi. Ipso siquidem facientes dissipati sunt inimici ejus, et mox a facie ipsius fugerunt qui eum oderant et dissipaverant legem ejus. Advenientibus sane illustri duce Burgundiæ aliisque magnatibus cum tanta multitudine signatorum quanta inter Christianos non creditur aliquando convenisse, in eorum adventu usque adeo invasit tremor hypocritas ut quasi miraculose fugerent ante faciem subsequentium, maxime post civitatis Biterrensis excidium et ruinam. Licet enirn cives civitatis ejusdem per nos suum episcopum diligenter commoniti fuerint, eisdemque sub excommunicationis pœna duxerimus injungendum ut vel hæreticos quos habebant cum rebus suis crucesignatis traderent, vel, si hoc non possent, exirent de medio eorumdem, alioquin sanguis eorum super capita sua esset, ipsi tamen nostris non acquieverunt monitis et mandatis, imo super defendenda civitate contra signatos cum ipsis hæreticis juramento interposito convenerunt. Appropinquante igitur exercito civitati, domini quorumdam castrorum adjacentium male sibi conscii, a facie signatorum fugerunt; sed milites et fideles reliqui castrorum ipsorum ad exercitum fiducialiter accedentes, se sua, et ipsa castra in manus signatorum dederunt, fidelitatem eis et hominium facientes; et in vigilia beatæ Mariæ Magdalenæ redditum fuit nobis nobile quoddam castrum quod dicitur Servianum, cui alia plura castra, et ipsa bona admodum, appendebant. In crastino vero, in festo sanctæ Magdalenæ, in cujus ecclesia cives bitterrenses dominum suum dudum proditionaliter interfecerant, mane obsessa est civitas: quæ quidem natura loci, viris et victuatibus adeo videbatur munita quod per longum temporis putaretur posse quantumlibet exercitum sustinere. Verum, quia non est fortitudo, non est consilium contra Deum, dum tractaretur cum baronibus de liberatione illorum qui in civitate ipsa catholici censebantur, ribaldi et alii viles et inermes personæ, non exspectato mandato principum, in civitatem fecerunt insultum, et mirantibus nostris, cum clamaretur: Ad arma, ad arma, quasi sub duarum vel trium horarum spatio, transcensis fossatis ac muro, capta est civitas Biterrensis, nostrique non parcentes ordini, sexui, vel ætati, fere viginti millia hominum in ore gladii peremerunt; factaque hostium strage permaxima, spoliata est tota civitas et succensa, ultione divina in eam mirabiliter sævicnte. Disseminato ergo rumore tanti miraculi usque adeo territi sunt universi, ut montana petentes et invia, inter Bitterrensem et Carcassonam reliquerunt castra nobilia plusquam centum, referta tamen ciboriis et reliqua supellectili quam fugientes secum nequiverant asportare: inter quæ castra erant quamplurima adeo natura loci viris divitiisque munita ut viderentur insulsum nostri exercitus posse facile longissimo tempore sustinere. Inde, duce Domino, cujus ducebatur amore, in festo sancti, Petri ad vincula totus Christi exercitus Carcassonam pervenit, civitatem utique populosam et in sua perfidia tam loci fortitudine quam divitiarum abundantia gloriantem. Obsessa igitur civitate in crastinum nostri fecerunt insultum primum suburbium; quod utique licet vallo, muro et propugnaculis valde munitum esset, nostri tamen inter imbres lapidum, inter tela balistarum, inter lanceas et gladios defendentium, quasi sub duarum horarum spatio omnia transcendentes, tam potenter quam mirabiliter intravere suburbium, ipsurnque incendio vestarunt. Inde vero erectis machinis, octavo die captum est majus suburbium, et ab ipsis civibus incendio devastatum.

Couclusisigitur hostibus infra civitatis angustias, cum supra quam crederetur a nostris multa interius cives ipsius laborarent inedia, se ac sua omnia et civitatem ipsam obtulere, signatis, dummodo eis vita ex misericordia servaretur, et deducerentur securi tantummodo una die. Habito itaque communi consilio, quasi necessario principes sunt inducti ad hanc misericordiam faciendam; tum quoniam apud homines non videbatur civitas facile posse capi, utpote loci positione et humana industria munitissima, licet hoc facile Deo esset, qui omoia faciebat; tum quia plurimum timebamus ne si vi civitas caperetur, sicut de aliis locie jam contigerat, etiam invitus principibus, sive ab his qui nobiscum erant corpore sed non mente, sive ab ipsis hostibus omnia incendio vastarentur; et sic hujusmodi necessitate inducti, sub prædicta forma recipi permisimus civitatem, ut ea per catholicos viros munitæ, reliquæ civitates et castra quæ occupavit exercitus ab hæresi per Catholicorum prudentiam expientur, qua per incolarum nequitiam fuerant hactenus turpiter maculata. Ut igitur terra, quam in servorum suorum manibus Deus dedit, ad honorem ipsius sanctæque Romanæ Ecclesiæ ac totius Christianitatis servetur, nobilis vir Simon de Monteforti, sanctitati vestræ, sicut credimus, bene notus, vir armis strenuissimus, fide devotissimus, ac totis viribus persequi desiderans hæreticam pravitatem, in principem et dominum terræ ipsius de communi consilio est electus; cujus quantum sit desiderium circa reparandum in partibus illis Ecclesiæ Dei statum ex hoc evidenter apparet, quoniam jam ipse disposuit ut de tota terra quam ibidem dederit ei Deus decimæ et primitiæ Ecclesiis cum integritate solvantur, ac si quis huic suo proposito contrairet, ipsum tanquam sunmet Ecclesiæ, inimicum totis viribus impugnaret, ac de singulis laribus terræ suœ vult annuatim Romanæ Ecclesiæ denarios tres persolvi; et, ne possit in ditione sur censura ecclesiastiaca vilipendi, constituit ut si castellanus per quadraginta dies in excomunicatione permanserit antequam reconcilietur Ecclesiæ, centum solidos, si miles fuerit, vel burgensis quinquaginta, si plebeius quilibet, viginti solidos componat; et in recognitionem dominii Romanæ Ecclesiæ aliorum dominorum in omnibus salvo jure, disposuit annis singulis certam vobis solvere pensionem. Pro ipso igitur et cum ipso beatitudini vestra preces offerimus humiles et devotas quatenus in suis petitionibus, quas faciet per solemnes nuntios qui sunt pro eo ad sedem apostolicam accessuri, sum solita pietate dignemini exaudire; ut per favorem Romanæ Ecclesiæ terram illam prorsus emundet ab hæretica pravitate. Licet enim major pars excercitus ad partes suas redierit, expedito per Dei gratiam duorum mensium spatio quod vix sperabitur posse per biennium vel triennium expediri, adbuc tamen tot milites aliique probi homines curm dicto nobili remanserunt quod, dummodo ab Ecclesia, cujus negotium ipse gerit, in expensis juvetur, facile sibi erit non solum acquisitam terram defendere, sed expusis prorsus hæreticis, præter Tolosam, totam aliam occupare. Cum enim, præter civitates, plusquarn ducenta optima castra possideat, ac vicecomitem Biterrensem hæreticorum pessimorum defensorem teneat vinculis compeditum, evidenter apparet eum ad muniendam terram hujusmodi et aliam acquirendam multis viris ac viribus indigere. Multa quæ desunt prædicti nuntii, sanctitati vestræ referent viva voce, sicut qui semper præsentes fuerunt.1MIGNE, J. P.: Patrologie latine. París. 1855. Vol. 216, 137-141, doc. CVIII.

Categories
Documents

Agost de 1209

Carta de Simó de Montfort al Papa on li demana que el confirmi com a governant del país conquerit

L’agost de 1209 (potser ja al setembre) Simó de Montfort escriu a Innocenci III una carta on li exposa les raons que li han fet acceptar el govern del país conquerit als heretges. A la carta Simó li exposa les primeres mesures que ha pres i li demana la seva protecció, socors i la confirmació del seu nou títol.1MOLINIER, Auguste: Catalogue des actes de Simon et d’Amauri de Montfort (suite). París. Bibliothèque de l’École des chartes, 1873, doc. 32, p. 454. 


Sanctissimo Patri et domino INNOCENTIO Dei gratia apostolicæ sedis summo pontifici SIMON comes Leicestriæ, dominus Montisfortis, Bitterrensis et Carcassonensis vicecomes, salutem et tam debitæ subjectionis quam reverentiæ plenitudinem. Noverit sanctitas vestra quod audito mandato vestro mihi specialiter destinato, omni mora postposita ad partes Albienses iter meum super hæreticos præparavi: ubi Dei vocatione et assensu procerum crucesignatorum, quamvis indignus, ad terræ illius regimen et dominatum advocatus et unanimiter electus, ibi ad honorem Dei et fidei catholicæ supplementum, si valeam, proposui remanere, spem habens in Domino præcipuam quod pravitas hæretica in illis partibus funditus destruetur, si vestro fruar auxilio, præveniente gratia Dei, quæ duo mihi conferunt spem totius consilii post laborem. Verumtamen, quia labor est sumptuosus duplici de causa, opportet ut cura pervigili, sicut bono inchoastis principio, fine per optimo terminetis. A terra enim illa proceres terrarum qui ibi in expeditionem super hæreticos confluxerant, me fere solum inter inimicos Christi per montes et scopulos vagantes cum non multo milite reliquerunt; et terram præ nimia paupertate, cujus bona destructa sunt, sine vestro et fidelium auxilio non potero diutius gubernare. Ipsi enim hæretici partim castella reliquerunt vacua et subversa fugientes, partim vero ex illis fortioribus adhuc tenent, Dei exercitui resistentes, donec ipsorum spurcitia victrice Dei dextera comprimatur. Oportet siquidem me conducere soldarios qui mecum remanserunt grandiori pretio quam in aliis guerris. Vix enim possum aliquos retinere nisi duplici remunerentur remuneratione. Statum est vero quod Ecclesia Romana, quæ caput nostrum et fidei catholicæ esse dignoscitur fundamentum, solutione trium denariorum ab unoquoque hospitio annuatim per illam terram perenniter congaudebit; et hoc peto a vestra sanctitate firmiter confirmari. Decimas siquidem, quas hueusque hæretici detinuerunt, dignurn duxi ecclesiis terræ et ecclesiarum ministris sine aliqua diminutione pertotam terram fideliter dispensare. Cæterum, his ita jam pro posse meo ad honorem Dei dispositis, vestram mea parvitas deposcit sanctitatem ut dictam tarram quæ mihi ex parte Dei et vestra, et per legatum vestrum abbatem Cistercii, communicato super hoc tenus exercitus consilio, mihi et hæredibus meis, illis etiam qui laboris participes ejusdem terræ secundum merita acceperint portionem, benigne dignemini confirmare. Venerabilem siquidem virum abbatem Cistercii præ cæteris negotio Dei fideliorem et proniorem in omnibus inveni, sermone, opere, consilio, fide integra constantiorem. Et, quia non nocet admisso subdere calcar eqno, vestræ supplico paternitati ut de me et de terra sit ipse sollicitus, sicut consuevit, per apostolicam monitionem dignemini commonere. Verum, quia quæ expediunt non valeo penitus prænotare, sanctitati vestræ dilectum et fidelem meum nobilem virum R. fatorem præsentium transmittere decrevi, cujus absentiam graviter me expedit sustinere, cum ipse mihi fuerit pars consilii et auxilii supplementum, ut quæ vestræ sanctitati ex parte mea dixerit firmiter rata habeatis.2MIGNE, J. P.: Patrologie latine. París. 1855. Vol. 216, 142, doc. CIX.